Geplaatst in autisme, eetproblemen bij autisme, Eetstoornis, hetverhaalvanDaan, Kind en autisme, ontwikkelingsachterstand, ontwikkelingsniveau, Overprikkeling, Slaapproblemen, taalontwikkelingsachterstand, TOS

Onverwachts

Goedemiddag lieve mensen,

Even een kort berichtje vanaf Camping de Hofstee in Nunspeet. Ik ben onverwachts, een weekje met Mama, Emily en mijn grote broer op vakantie, in het vakantiehuisje van mijn opa en oma.

Het is hier heel erg leuk! Wel erg warm..pfff. Ik kan niet zo goed tegen de warmte en tegen de felle zon in mijn ogen, dus ik blijf het liefst de hele dag in de schaduw of binnen. Een zonnebril of pet vind ik nog erg eng, dus die zet ik niet op! Niet erg hoor, ik heb al heel veel mooie kleurplaten en knutselwerkjes gemaakt. Ik vermaak me hier wel😊

Ik ben dinsdag naar de Eibertjesmarkt geweest, maar dat was niet zo’n succes. Dat werd een bliksembezoekje.

Ik moest zelf lopen, want de buggy paste niet in mama’s kleine autootje. Dat was dus niet handig, want dan kan ik mij niet afsluiten voor alles om mij heen. Als het mij teveel wordt, kom ik altijd tot rust door naar de grond te kijken en mijn handen op mijn oren te doen. Dat gaat natuurlijk niet als ik zelf moet lopen 🤔 Alle prikkels kwamen hard binnen..pfff. Mij te druk, zo’n markt. Al die geluiden, mensen, geuren, kleuren, warmte en dan ook nog eens zere ogen, door het felle licht van de zon…ik wilde na tien minuten weer weg. Ik ben thuis meteen in het bed van mama gedoken en heb vier uur liggen slapen. Heerlijk! Maar niet zo handig, want ’s avonds kon ik pas héél laat slapen. Ik ben wel tot half twaalf wakker gebleven. Mama vond het niet erg hoor! Ze vond het juist heel gezellig, ik heb zó mooi zitten zingen voor haar!

Nog even over de buggy; dinsdag komt er een mijnheer bij mij thuis. Hij gaat kijken welke buggy het beste bij mij past. Ik krijg namelijk een grotere buggy, de mijne is te klein geworden en in de winkel bestaan geen grotere buggy’s. Die mijnheer gaat heel hard zijn best doen en proberen of ik de buggy, voordat wij naar Frankrijk gaan, al kan krijgen. Misschien kan ik dan tóch mee, als mijn papa en mama, mooie stadjes gaan bezoeken. Ik hoorde dat er zelfs een luifeltje op zo’n buggy zit, speciaal voor kindjes die even tot rust willen komen. Ik kan hem dan zelf naar beneden trekken en zit dan lekker in mijn eigen donkere holletje.

Ik ben trouwens ook nog naar een pannenkoekenhuis geweest. Nee, geen pannenkoeken, drinken of ijs voor mij, maar ik heb wél heel leuk gespeeld! Er waren twee grote trampolines, een springkussen, een hoge glijbaan en nog veel meer mooie speeltoestellen. Er waren zelfs diertjes❤

Oh wacht, ik heb nog iets héél leuks te vertellen;

Ik mag vier toegangskaarten weggeven voor de Terdegezomerfair. Heb jij ook zin om daar een dagje naartoe te gaan op 1, 2, 3 of 4 augustus? Doe dan snel mee met deze winactie. Je hoeft alleen maar te liken en een reactie achter te laten.

Dag lieve mensen, ik ga weer gauw verder spelen hier!

Liefs van Daan 💙

(P.s hebben jullie dit al gelezen;
https://www.terdege.nl/artikelen/kennismaking dit gaat over mijn kennismaking met mijn nieuwe school..ik vond het maar vreemd allemaal🙈)

Advertenties
Geplaatst in autisme, hetverhaalvanDaan, Kind en autisme, Logopedie, MKD, ontwikkelingsachterstand, taalontwikkelingsachterstand

De knop is om!

Hallo allemaal,

Het is alweer twee weken geleden dat ik iets mocht vertellen. En dat, terwijl er zoveel is gebeurd de afgelopen tijd. Ik zal eerst iets ergs vertellen;

Vorige week maandagmorgen zat ik met mama en Emily in de auto, op weg naar school, toen er iets heel ergs gebeurde. Wij stonden bij een stoplicht en waren hard aan het blazen (mama zegt altijd dat het stoplicht dan sneller op groen springt). Het stoplicht sprong op groen en mama ging rijden. Opeens moest zij heel, heel hard remmen, want de auto voor haar ging óók heel hard remmen. Emmy en ik vlogen naar voren en weer naar achteren. Ik moest er van huilen. Mama aaide mij, gaf een kusje en wilde weer gaan rijden, maar opeens was daar een hele harde boem. Zó hard dat we allemaal heel hard heen en weer geslingerd werden. Tjonge wat deed dat pijn zeg. Er was allemaal bloed in mijn mond, Emmy had een heel zeer hoofd en mama haar rug en nek deden ook pijn. Er was een bedrijfsbus op onze auto gebotst. Erg he?! De auto van mama was helemaal kapot! Zó kapot, dat het autobedrijf zei dat hij waarschijnlijk “total loss” was. Gelukkig viel het mee en gaat hij tóch nog gemaakt worden, maar daarvoor moet hij helaas nog wel drie weken in het auto-ziekenhuis blijven. Papa en mama waren even bang dat de vakantie niet door kon gaan, want we zouden met twee auto`s op vakantie, naar La Draille in Frankrijk, gaan. Wat waren wij geschrokken, zeg! Emily is nog steeds bang als zij in de auto zit. Ze kijkt telkens of er geen auto achter ons rijdt, want ze is heel bang dat er weer een botsing komt. Ik ben het gelukkig alweer vergeten en mijn mond is alweer beter.

Maar genoeg hierover, want het is gelukkig allemaal nog goed afgelopen!

Nu iets leuks;

De knop is om! Ik kan opeens zó goed praten. Papa en mama vinden mij enorm knap. Ik kan zelfs grapjes maken, antwoord geven op een vraag én een compliment geven! Gisteren had mama een mooie jurk aan. Toen ik mama zag zei ik; “Wat een mooie jurk! Ben je jarig?” Mama keek zo verbaasd! Haha…Nee, ik zeg het niet zoals jullie het zouden zeggen..Ik zeg alles nog op één toon. Het klinkt een beetje zoals “mijnheer Siri” op mijn iPad, maar mama zegt dat dit het mooiste geluid van de wereld is! Ik dacht trouwens echt dat ze jarig was, want deze mooie jurk had ze pas óók aan toen ze jarig was. Nijntje heeft ook een verjaardagsjurk, toch? Ik dacht dat mama’s die ook wel zouden hebben.

Oh, ik heb trouwens een gesprek tussen juf Wilma, de logopediste, en mama afgeluisterd. Juf Wilma zei; “Hij is te goed voor mij geworden!” Leuk he?! Zij heeft mij zoveel geleerd! Toen zij mij voor het eerst ontmoette kon ik geen woord zeggen, begreep ik de gesproken taal niet en zat ik helemaal alleen op mijn eenzame eilandje. Nee, dat was geen fijne tijd. Dit is zoveel leuker. Ik kan steeds beter zeggen wat ik wil en wat ik bedoel. Gisteren vroeg papa; “Wat heb je vandaag gedaan op school?” Ik kon gewoon een antwoord geven! Ik zei; “Ik heb kwartet gedaan met Wilma “.

Er komt een drukke tijd aan voor mij. Volgende week dinsdag mag ik op mijn nieuwe school, in Barneveld, kijken. Woensdag moet ik alweer afscheid nemen op de Pandagroep. Zeven augustus ben ik voor de allerlaatste keer bij De Rupsjes. Twee jaar lang, dag in dag uit, was dat mijn thuis. Dat zal niet makkelijk worden. Voor mama denk nog lastiger dan voor mij, want ik heb nog geen idee wat mij te wachten staat. Ik weet alleen dat ik, als ik 4 jaar word, met een busje naar de “Behobothschool” ga. Wat dat precies is zal ik dinsdag gaan zien. Spannend!

Nóg even een leuke tip voor mijn kleine vriendjes; Ik ben vanmorgen naar een hele leuke kinderboerderij geweest. Kijk maar eens naar het filmpje:

Op deze kinderboerderij mag je gelukkig nog wél brood en sla geven aan de diertjes! Er is een knuffelweide waar je tussen de dieren mag lopen, een waterbaan en zelfs een grote speeltuin. Als jullie niks te doen hebben in de vakantie, moeten jullie gewoon aan je papa en mama vragen of ze met jullie naar de Oude Hofstede in Ede willen gaan.

 

Dag lieve mensen, een fijn weekend allemaal! En als jullie al lekker van de vakantie genieten; Een fijne vakantie, hoor!

Kusje van Daan 💙

(p.s hebben jullie dit schattige filmpje al gezien? Daar schreef ik de vorige keer over. Dit is het eindresultaat geworden;

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1750065518394715&id=291307577603857)