Geplaatst in autisme, hetverhaalvanDaan, ontwikkelingsachterstand, ouwehandsdierenpark, pandasia, taalontwikkelingsachterstand

Over een andere boeg…

Lieve mensen,

Al enige tijd plaats ik elke vrijdag “Het verhaal van Daan” op de facebookpagina van Rupsje Daan ( https://www.facebook.com/rupsjedaan/ ) Een leuk filmpje en een verhaal geschreven vanuit het perspectief van Daniël.

Natuurlijk weet ik niet precies wat hij denkt en begrijpt, maar op basis van wat ik als moeder van hem denk te weten, schrijf ik elke week een grappig verhaaltje bij een belevenis van de afgelopen week.

De filmpjes en verhaaltjes geven een inzicht in het leven van een kind met autisme en in het bijzonder in het leven van Daniël.

Nee, uiteraard heb je vele vormen en gradaties als je het over autisme hebt. Tóch zijn er wel raakvlakken te vinden, want uit de vele reacties die ik krijg, blijkt dat er veel herkenning is.

Vanaf vandaag wil ik het over een andere boeg gooien. Ik merk dat veel mensen, die deze blogsite volgen, de leuke filmpjes en het goede nieuws, wat er gelukkig vaak mag zijn, niet kunnen lezen en zien, omdat zij geen facebook hebben.

Daarom deel op deze site, vanaf vandaag, “Het verhaal van Daan” met jullie!

Liefs Rita

——————————————————–

Goedemorgen lieve mensen,

Ik ben woensdag naar de pandaberen geweest! Nee, eerst wilde ik niet, hoor! Een dierentuin? Wat is dat? Thuis heb ik genoeg diertjes om mee te spelen! En op mijn vrije dag? Nee, hoor..ik wilde liever lekker “chillen” (zo noemen mijn zussen dat) Ik ga op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag naar De Rupsjes en was eindelijk een keertje vrij!

🐘

Ik was al héél lang niet naar de dierentuin geweest en wist niet eens wat mama bedoelde toen ze zei; “Ga je met mama mee naar de dierentuin vandaag? Naar de diertjes kijken. Olifanten, leeuwen, pandaberen, apen!” Nou, nee! Ik zei tegen mama; “wil niet diertjes kijken, wil niet!” Dat zal ik nu nooit meer zeggen! Niet nu ik weet hoe leuk een dierentuin is. Ik heb zoveel mooie dieren gezien! Ik mocht zélf lopen, jaja, zonder die rare hondenband…Mama moest wel een beetje meerennen, maar dat deed ze erg goed!

🐒

In het begin mopperde mama en zei ze; “Tjonge, ik ben nog nooit zó snel een hele dierentuin doorgeweest! Kijk ook eens naar de dieren áchter die ramen!” Toén begreep ik eindelijk wat de bedoeling was. Ik rende hard langs een hok..dacht dat er niks in zat, maar toen ik beter keek lag er een grote aap! Helemaal verstopt onder het hooi! Haha..dat was leuk! Ik ging meteen maar eens beter om mij heen kijken, in plaats van alsmaar doorrennen. Ja, toen zag ik pas veel mooie dieren. Geweldig!

📽

Beetje jammer dat mama af en toe iets wilde filmen. Ik moest wel honderd keer zeggen welk dier het was. Geen reactie..bah! Ja, wel knikken en lachen..maar dáár kan ik niks mee. Als ze nu gewoon; “Ja, mooi, hé? Een aap, of een beer!” had gezegd, had ik het maar één keer hoeven zeggen! Zucht..die mobieltjes ook altijd!

🐷

Oh ja..over die apen gesproken, zagen jullie dat ik daar een zebra en een biggetje had neergezet? Dat was mijn cadeautje voor die leuke aap. En die domme mama, die alleen maar druk bezig was met filmen, had niet eens gezien dat ik ze daar neer had gezet. Heleboel stappen verder vroeg ze opeens waar mijn zebra en biggetje waren..zucht..toen moesten we helemaal terug naar die aap! Beetje jammer dit..ze stonden er nog en de aap lag er juist zo blij naar te kijken. Sorry, aap! Mama vond dat ík ze weer moest hebben. Ik heb wel honderd dieren en jij geen één…beetje oneerlijk!

🐻

Het berenbos was nog een behoorlijk gedoe…pff…Tjonge..bij elke stap die je daar zet kun je naar beneden vallen! Het is mij gelukkig gelukt! Elke keer over de kier, zo op de volgende plank. Doodeng! Ik dacht echt dat ik daartussen zou vallen! Die kieren waren wel een centimeter breed…wie verzint nou zoiets?!

🐼

Weten jullie wat nou zo leuk is? Mama heeft een abonnement voor Ouwehands Dierenpark Rhenen gekocht! Ze zei: “Nu kunnen we zo vaak we willen naar de dierentuin, leuk hé?!” Ik ben er helaas achter gekomen dat ze heeft gejokt! Ik vraag nu al twee dagen of we naar de diertjes gaan, maar elke keer zegt ze dat ik naar De Rupsjes moet. Het is dus eigenlijk; “zo vaak mama wil”.

Een fijn weekend allemaal! Ik ga morgen nóg een keer vragen of we naar de dierentuin gaan, misschien, heel misschien heb ik geluk!

Liefs Daan 💙

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s