Geplaatst in autisme, hetverhaalvanDaan, Kind en autisme, Logopedie, MKD, ontwikkelingsachterstand, ontwikkelingsniveau, Overprikkeling, PRT, taalontwikkelingsachterstand, TOS

Gevangen woorden

 

Goedemorgen lieve allemaal,

Allemaal woorden. Gevangen in mijn hoofd. Woorden met plaatjes. Plaatjes van situaties. Als ik de situatie herken, zal ik het juiste woordje of zinnetje zeggen. En als ik een vraag krijg, die ik al eens eerder heb gehad, zoek ik in mijn hoofd naar het antwoord wat daarbij hoort. Het gaat wel eens mis..dan haal ik het een beetje door elkaar en zeg ik iets heel geks. Maar meestal gaat het goed, want mijn geheugen werkt gelukkig heel goed.

Maar als iemand een andere vraag stelt, dan de normale vraag die bij die situatie hoort, dan raak ik in verwarring. Dan reageer ik niet. Dan kijk ik naar beneden en lijkt het net of ik er even niet ben. Het is dus belangrijk dat de mensen om mij heen de juiste vragen stellen.

Een voorbeeld;

Als ik uit school kom, moet mama altijd deze vraag stellen; “Hoe was het op school?” dan zeg ik “Goed” Maar als mama vraagt; “Heb je een leuke dag gehad?” Dan weet ik echt niet wat ik moet zeggen. Ik weet dat zij een antwoord verwacht, maar ik moet dan heel goed nadenken welk antwoord bij deze vraag zou kunnen passen. Ik kan dan opeens zeggen; “Dierentuin geweest!” mama lacht dan, dus het zal wel goed zijn.

Ik heb geleerd om iedereen te begroeten die ik zie. Maar dat is zó lastig als ik in de stad ben. Na vijftien mensen ben ik het zat. Hallo, hallo, hallo…pfff…er lopen daar zoveel mensen. Ik ga dan maar naar de grond kijken, dan hoef ik ook geen gedag meer te zeggen.

Ik kan trouwens opeens iets héél knaps! Ik kan op het potje plassen! Wel makkelijk dat ik tegenwoordig kan praten, hoor! Als ik tegen mama zeg; “Moet je een plasje doen?” dan weet mama dat zij deze vraag aan míj moet stellen. Ik zeg dan “ja!” en mama pakt dan gauw het potje. Ik heb al heel veel stickertjes verdiend! Iedereen vindt mij zó knap! Na anderhalf jaar plastraining bij de Rupsjes, begrijp ik opeens wat de bedoeling is!

Een gewoon gesprek voeren en iets vertellen, is nog erg moeilijk voor mij. Maar Wilma, een hele lieve praatjuf, komt elke week bij mij op de Rupsjes om dit met mij te oefenen. Ik heb er een filmpje van, dan kunnen jullie zien hoe zij mij leert praten.

Ik leer om; “Mag ik?” te zeggen als ik iets wil hebben. Het gaat al heel goed! Ik heb al zoveel van juf Wilma geleerd. Toen ik op de Rupsjes kwam kon ik nog geen woord zeggen. Het duurde maanden voordat ik begreep waarom Wilma elke keer iets aanwees en er een woord bij zei. Toen ik eenmaal doorhad wat zij van mij verwachtte, ging ik alle woordjes nazeggen. Stapje voor stapje heeft zij mij geleerd om te praten.

Een goed en zonnig weekend gewenst hoor!

Kusje Daan💙

(ps. Voor degene die willen weten of ik nog steeds zo goed slaap; mama schrijft hierover in haar nieuwste blog voor Terdege.nl . Als deze online komt, zal ze dit met jullie delen, hoor!)

 

Advertenties

2 gedachten over “Gevangen woorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s