Geplaatst in autisme, hetverhaalvanDaan, Kind en autisme

Gedicht

Dag lieve Allemaal
Vandaag kom ik helaas niet met een nieuw verhaal.
Best jammer, want ik heb zoveel te vertellen deze keer.
Ik wilde jullie vertellen over afgelopen woensdagavond en eigenlijk over nog veel meer.

🎁

Over die fijne avond dat ik, met mijn ogen dicht, op de bank moest wachten,
En dat ik, toen ik ze open mocht doen, allemaal cadeaus zag, die naar mij lachten.
Grote en kleine pakketten in mooie papieren.
Het leek wel of wij een verjaardag gingen vieren.

🎁

Ik heb geen idee waarom ik al die cadeaus heb gekregen.
Maar ik ben zó blij met mijn elf nieuwe dino’s, ik kwam er zelfs één met geluid tegen.
Jullie weten toch dat ik gek op dino`s ben?
En dat ik alle verschillende soorten ken?

🎁

Die cadeaus tijdens die gezellige avond, hadden volgens mijn zussen iets met Sinterklaas te maken.
Geen idee wie dat is, maar ik zou er toch maar van in paniek raken.
Daarom deze heerlijke onwetendheid.
Zodat ik zonder angsten met mijn nieuwe dino`s en de safari-jeep rijd.

🎁

Geen enge dromen over een man in het rood en met een grote witte baard,
Nee, mij maak je het meest blij, als je mij dit soort dingen bespaart.
Zagen jullie trouwens het leuke filmpje van dit mooie moment?
Kijk mij eens blij zijn met al mijn cadeautjes, ik ben zo enorm verwend!

🎁

Maar om even terug te komen op dat “Verhaal van Daan” van deze week:
Ik moet iets heel vervelends zeggen en ik hoop dat ik niet jullie harten daarmee breek.
Er is iets vreemds in mama gevaren.
Het is iets met het woord “verhuizen”, wat dat zou kunnen verklaren.

🏠

Geen tijd meer voor leuke dingen of andere gezellige bezigheden.
Mama is alleen maar druk bezig met ons huis steeds verder te ontleden.
De ene kast na de andere kast zie ik met lede ogen gaan.
Zelfs het gezellige vuurtje zag ik vertrekken met een traan.

🏠

Mama gaat de komende weken even een schrijfpauze nemen.
Jammer hé?! Maar als ze dat niet doet, komt ze serieus in de problemen.
Het zal de komende tijd dus stil worden op deze site.
Maar als wij in ons nieuwe huis wonen krijgen wij weer zeeën van tijd.

🏠

Dan zal ik jullie allemaal vertellen hoe ik de verhuizing vond.
En of mijn nieuwe kamer mij wel aanstond.
Reken maar dat ik dan weer veel te vertellen heb!
Haha, dan zullen jullie zelfs denken; houd toch eens dicht die klep!

🏠

Maar zover is het nu nog niet.
We hebben eerst nog wat drukke weken en kerst en oud en nieuw in het verschiet.
Mijn Mama en ik, wensen jullie een hele fijne Decembermaand toe en hopen jullie eind januari weer te ontmoeten misschien.
Ik zal jullie lieve berichtjes en reacties missen, dus dat is echt iets waar ik nu al naar uit kan zien!

Een dikke knuffel van Daan

#meerkennisoverautisme
#meerbegripvoorautisme
#meerinzichtinautisme
#hetverhaalvanDaan

Advertenties

2 gedachten over “Gedicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s