Geplaatst in autisme, eetproblemen bij autisme, Kind en autisme, Overprikkeling

Jip met de staart…

Soms heb je van die dagen dat alles een beetje tegen zit. Vandaag had Daniël zo’n dag. Alhoewel, hij begon de dag lekker vroeg en vrolijk en stond om half drie al gezellig naast ons bed. We werden fijn getrakteerd op zijn nachtelijk gezang en de stemming zat er weer goed in. Het leek een fijne, vrije dag, voor hem te worden.

Helaas sloeg de angst direct toe toen hij beneden kwam en op zijn pictobordje zag dat hij vandaag naar de kapper moest.

“Nee! Wol niet! Nee!”

Toen ik vervolgens het huiswerkopdrachtje van de “eetjuf” met hem deed, was er helemaal geen land meer met hem te bezeilen.

Eigenlijk zou hij na het huiswerkmomentje, de rest van de dag met rust gelaten moeten worden. Helaas moest hij vrij snel daarna óók nog naar de kapper. Slecht gepland! Kon dat anders? Ja, achteraf gezien zou ik het anders doen. Ik had niet gedacht dat een “hapje appelmoes geven” zoveel impact op hem zou hebben.

Bij De Rupsjes hebben ze hard geoefend om Daniel een nieuw smaakje te laten eten. Sinds kort kan hij appelmoes eten, een grote stap in de goede richting! Het werd tijd om het geleerde te vertalen naar de thuissituatie, dus hij moest vandaag, op zijn vrije dag, wat appelmoes proeven. Hij zou proeven en ik zou filmen. Deze film moest ik vervolgens opsturen voor evaluatie, zodat wij dit weer konden bespreken tijdens het wekelijkse huisbezoek van de begeleidster van het eetteam.

Helaas had hij meteen door dat dit niet zijn “normale” fruithapje was en begon vreselijk te huilen! Op dat moment weet je eigenlijk al, dat verder proberen geen enkele nut meer heeft. Ik kreeg er met moeite één hapje in, vraag me maar niet hoe..het was een heel geworstel. Helemaal niet fijn! Helaas liet hij dat hapje meteen weer uit zijn mond lopen. Ik ben na dat ene hapje gestopt. Dit was duidelijk nog een stap te ver voor hem.

Tijdens het verwerken van dat moeilijke moment, terwijl hij nog wat na zat te snikken, gaf ik hem de picto van de kapper. Een heel slecht moment, maar we hadden nog maar 5 minuten voor we weg zouden gaan, langer uitstellen kon helaas niet.

Nee, wol niet, wol niet!”

Huilend maakte hij duidelijk dat hij écht niet naar de kapper wilde. Met meer moeite dan normaal kreeg ik zijn jas en schoenen aan en pakte ik de tablet en de kinderstoel (ik neem zelf mijn kinderstoel mee naar de kapper, omdat ze daar geen kinderstoel hebben).

Ik twijfelde, de kinderstoel uit elkaar halen en Daniël in de buggy zetten, of hem lopend meenemen, dat kleine stukje? Loslopen is geen optie, zodra hij de kans krijgt, zet hij het op een lopen. Ik bedacht dat dit een mooie gelegenheid was om zijn nieuwe polsbandje uit te proberen.

Ik besefte na ons “in het bos wegren-avontuur” dat we iets moesten bedenken om hem bij ons in de buurt te kunnen houden. Bijna te groot voor de buggy, maar nog niet toe aan vrijheid. De oplossing leek de polsband; ik een bandje om mijn arm en hij een bandje om zijn arm en daartussen een rekbaar (telefoon) snoer. Dit oogde net iets vriendelijker dan het tuigje wat we hiervoor hadden (wat trouwens geen succes was). Hij heeft anderhalve meter vrijheid, dus kan niet zomaar de weg op schieten.

Langzaam liep ik met een verdrietig, onwillig mannetje naar de kapsalon bij ons in de straat. Ondertussen vroeg ik me af hoe ik dit in vredesnaam zo slecht had kunnen plannen.

Bij de kapster ging het helaas precies zoals ik had voorspeld. Zijn emmertje zat al vol..Gewoon knippen ging nog wel. Wel met wat gesnotter en binnensmonds gemopper, maar zodra de tondeuse in beeld kwam konden we inpakken.

Daniël gaat dus voorlopig als “Jip met de staart” door het leven. De kapster en ik hebben alles geprobeerd, hem vasthouden, knuffelen, zingen…maar hij was té erg overstuur. Zelfs de iPad, die normaal gesproken een uitkomst biedt, kon hem niet afleiden.

Dit was echt een slechte dag voor hem. Arm mannetje… Hij heeft gelukkig niet zo vaak van dit soort dagen.

En als je je afvraagt of zijn kapsel er een beetje uitziet; Jip met de staart is erg toepasselijk. Als hij wat beter in zijn velletje zit, gaan we gewoon nog even terug om het af te laten maken.🙈

Rita

Advertenties